En we wachten nog steeds...

Ons geduld wordt op de proef gesteld.

Ons kleintje vertoont geen enkel teken dat het klaar is om de wereld te verkennen. En hoe vaak Bart ook vraagt aan de buik "wanneer kom je eruit?", de kleine zwijgt in alle talen.

We kunnen alleen maar concluderen dat hij/zij het fijn vindt bij de mama of dat hij/zij lijkt op de papa, die komt immers ook nooit op tijd :)

Het lijkt erop dat we toch nog onze eerste huwelijksverjaardag zullen vieren met een dikke buik.

Elders meer van 't zelfde: