Onze poezen

Mieke Maaike

We vonden haar toen ze 7 weken oud was in een kartonnen doos aan het kot van Nathalie. Mieke-Maaike is de oudste van de poezenbende en gedraagt zich als een echte 'opperpoes', ze neemt altijd het voortouw. Ze slaagt er bijna elke morgend in om te ontsnappen als Bart de living binnenkomt, ze geniet ervan als Bart vloekend achter haar moet lopen. Om een of andere reden kan ze er niet tegen als je aan haar buik komt. Ze jaagt zeer graag op de vogels aan de overkant van de straat. Van achter glas ... 's Avonds kruipt ze bij Nathalie onder het dekentje en kijkt ze zeer geïnteresseerd naar de televisie.

Assepoes

Toen Bart en Nathalie voor het eerst gingen samenwonen, besloten ze uit te kijken naar een speelmaatje voor Mieke-Maaike. Ze gingen naar de poezenboot en daar was er keuze genoeg. Nathalie zag een mooi wit langharig kittentje maar Bart had het eerder voor de zieke zwarte kattin in het kotje ernaast. En zo kwam Assepoes bij ons terecht.

Assepoes is het zwarte 'schaap', en is wellicht de domste kat van de bende! Het is een allemansvriendje en laat zich liefst de hele dag strelen en likt daarbij de streler van dienst.

Prieeltje

Het was eigenlijk de bedoeling dat we het bij onze 2 poezen zouden houden, maar toen Nathalie vrijwillig in een kattenasiel wou werken, zagen we daar een klein zielig hoopje kat. Ze was 3 maanden oud toen we haar vonden, maar ze was zo klein als een kitten van 6 weken oud. We besloten om haar te adopteren. De eerste maanden moesten we continu naar de dierenarts lopen om dit klein mormeltje te genezen, maar ze is uitgegroeid tot onze schoonheidskoningin. Prieel's mama was een Angora, Prieel is dus een halve raskat, ze heeft een dikke vacht en een heel kort dik staartje.

Volgens ons denkt ze dat 'eten' haar naam is en als je een zak opent, het maakt niet uit wat erin zit, dan is ze daar. Als je haar naam roept, dan kronkelt ze, maar roep je 'eten', staat ze in no time aan uw voeten. Prieel is een dikke poes geworden, en is eigenlijk een beetje een laffe poes. De poezenbende is nogal speels en ze houden ervan om met elkaar te 'vechten'. Maar als iemand met Prieel wilt vechten, laat ze zich vallen en begint te janken omdat ze weet dat Bart of Nathalie haar dan verdedigt.

Robijntje

Het was oorspronkelijk niet de bedoeling om Robijntje te houden. Bart en Nathalie waren aan boord geklommen bij katzoektthuis - een organisatie die instaat voor de verzorging en plaatsing van gedumpte en verwaarloosde katten.

We kregen melding van een vrouw die maar bleef kweken met haar katten en die katten moesten daar weg van de burgemeester, na klachten van buurtbewoners. De vrouw had meer dan 30 katten en ze bleef maar kweken. De mooie kittens (lees: de langharige) hield ze voor zichzelf, de rest probeerde ze te plaatsen. Robijn was blijkbaar niet mooi genoeg en moest weg. Ze was toen 3 maanden oud, had heel haar jonge leven in een kleine bench gezeten met broertjes en zusjes. En tot overmaat van de ramp, hadden haar vorige baasjes 'per ongeluk' haar oog uitgetrokken. Ja, hoe doen ze zoiets!!! Robijn had niesziekte (dat komt ervan als je uw katten niet vaccineert): naast neusloop gaan ook de ogen ontsteken. Natuurlijk als je de oogjes niet uitwast, dan gaat de etter in de ogen korstjes vormen. Dit zou het geval geweest zijn bij ons Robijntje en bij het verwijderen van de korstjes zouden ze per ongeluk haar oogje uitgetrokken hebben. Natuurlijk zijn ze niet met haar naar een dokter geweest, waardoor die lege holte natuurlijk ook ontstoken was.

Robijn mocht dus bij ons blijven, de eerste nacht zat ze stijf van angst onder het bed. Ze had nog nooit in een grote ruimte gezeten. Ze wou zelfs niet vanonder het bed komen om te eten. De 2de nacht heeft Nathalie haar bij zich genomen en is ze met Robijn in haar armen in slaap gevallen. 's Morgens lag Robijntje naast haar hoofd te spinnen. Vanaf dan sliep Robijn steevast naast Nathalie en palmde haar hoofdkussen in. Omdat Nathalie een lichte slaper is, kon ze niet verdragen dat Robijn steeds al spinnend naast haar lag, en Bart vond het vervelend dat ze steeds bij Nathalie lag, en nooit bij hem. Vanaf toen mocht Robijn niet meer bij de mensjes slapen

Het was de bedoeling dat Robijn een goede thuis zou vinden. Helaas was niemand geïnteresseerd in deze lieve poes. Integendeel, veel mensen vonden dat we Robijn moesten laten inslapen omdat ze maar 1 oog had! Daarom besloten we dus om haar maar zelf te houden. Robijntje heeft een oogoperatie gekregen en haar oogholte is dichtgenaaid.

Robijn is ondertussen uitgegroeid tot een speelse en heel aanhankelijke kat. Sinds kort apporteert ze ook. Regelmatig brengt ze haar lievelingsballetje naar de mensjes, zij moeten die dan weggooien en dan brengt ze deze weer terug. Dit onnoemelijk vaak! Gaat het niet snel genoeg dan begint ze te kirren.

Onze benjamin van de groep heeft veel meegemaakt! Maar ze is eindelijk op haar plooi gekomen, we zouden haar niet meer kunnen missen.

Andere foto's van onze katten vindt u hier