Baby

Al komt het bij ons niet als een complete verrassing - uit onderzoek zou blijken dat als je heel je zwangerschap misselijk bent je meer kans hebt op een hoog begaafd kind - en ik ben 8,5 maanden enorm misselijk geweest; onze Bram is een heel slim ventje. (Al zeggen wellicht alle ouders dit over hun kindje.)

Wie niet geloven wil kijk zelf maar:

Zondag kwam er tijdelijk een kleine kinderboerderij naar het Gentse. Ideaal om onze Bram eens kennis te laten maken met diertjes klein en diertjes groot.

Er waren geitjes, varkentjes, schaapjes, kippen, een mini-koe, een lama, een pony en zelfs een ezel. Maar Bram was vooral zot van de konijntjes, de kleine biggetjes en de kuikentjes.

Het is ontzettend druk ten huize Van Gheluwe. Mama en papa hebben een huisje gekocht en er is nu nog flink wat te doen. We leven hier momenteel ook praktisch tussen de kartonnen dozen.

Zo zouden we bijna vergeten te melden dat onze kleine vent nu ook reeds een jaar geworden is. En dat hebben we natuurlijk ook gevierd met een klein feestje en natuurlijk met een lekkere taart:

Na het openen van de cadeautjes konden we allemaal smullen van de lekkere taart - het eerste stukje was natuurlijk voor het feestvarken zelf. Die de taart op at ... zoals een feestvarken dat zou doen. Vork?? lepel?? Wat is dat? Ik ben nog maar één jaar hoor, ik doe het wel met mijn handjes :)

Het was een heel intensieve dag!

Nu Bram één jaar is, is hij klaar om de wereld te ontdekken - en dit op zijn eigen voetjes. Het begon met een klein onzeker stapje, gevolgd met een sprong in mama's armen, maar Bram stapt als maar vaker en ook langer. En telkens hij een paar stapjes gedaan heeft, is hij zo fier!

Jaja, ons klein bazeken wordt een flinke jongen.

(extra foto's van het verjaardagsfeestje + filmpje van Bram's eerste stapjes volgen nog)

Onze Bram is op zijn 9 maanden al een echt showbeest. Playbacken kan hij als de beste :)

Bram is nu 8 maanden oud en tis nogal ne keirel :)
Hij evolueert heel snel en het lijkt alsof hij elke dag iets nieuw leert. We moeten hem heel de tijd in het oog houden want in zijn loopstoeltje is hij niet te houden, hij kan schuiven opendoen en nog veel kattenkwaad.

Hij begint nu ook te brabbelen. We zijn benieuwd naar wat zijn eerste woordje zal zijn: mama of papa...

Maar kruipen is iets waar onze Bram zich niet aan wilt wagen, hij ligt absoluut niet graag op zijn buik.

Onze Bram heeft een vriendje, Xander, het zoontje van een bevriend koppel. Xander is anderhalf jaar ouder maar ze zijn dol op elkaar.

Xander is heel zorgzaam voor Bram, hij wilt hem eten geven, speelt met hem, het is heel schattig om hen zo bezig te zien.

... de eerste tandjes!!!

Mama vond het al raar dat ik de laatste dagen zoveel op mijn onderlip beet, maar nu weet ze waarom!

Ze zijn nog klein maar ze zijn er! Wie het niet horen wil, zal ze voelen :)

Onze Bram trekt niet alleen qua uiterlijk maar ook qua karakter al erg op zijn papa. Zo'n 3 weken geleden zijn we begonnen met fruitpap, maar dat is altijd met een zuur gezicht. Eerst dachten we nog dat hij er gewoon nog aan moest wennen, maar het beterde niet.

We hebben alles geprobeerd vers papje banaan-sinaas , appel-sinaas, appel-pompelmoes, olvarit potjes, frutapura, hipp bio,... Maar alles was tegen de zin.

Vandaag hebben we dan voor het eerst een groentepapje geprobeerd: broccoli. En ja hoor, dat vond hij veel lekkerder. Hij heeft het van geen onbekende, zijn papa wou vroeger ook geen fruitpap.

Maar we houden koppig vol... (zien wie het langst volhoudt :) )

Sinds dat ik weer beginnen werken ben op 1 december, gaat ons Brammeke naar de onthaalmoeder.

Bram begint ook een vast ritme te krijgen. Om 22 u gaat hij slapen (zonder morren in zijn groot bed) tot mama er hem 's ochtends om 7 uur weer uithaalt. Na zijn flesje wordt hij aangekleed waarna hij naar tante Sally (onthaalmoeder) vertrekt.

Het is ondertussen een grote zotte mus geworden. Als hij een doek of deken in zijn handen krijgt dan trekt hij het over zijn hoofd.

Op 3 oktober wordt onze Bram gedoopt in de Sint Antonius van Padua kerk in Gent.
Normaal gezien zouden we Bram dopen in november, maar pastoor De Meyer gaat naar Afrika. Aangezien wij graag hadden dat onze Bram gedoopt werd door dezelfde pastoor die ons getrouwd heeft verleden jaar, hebben we gekozen om de doop te verleggen.
Dit weekend gaat Bram met mama en papa winkelen, op zoek naar een mooi doopkostuum.

Vandaag had Bram een afspraak bij Kind en gezin voor zijn gehoortest. Bram lag mooi in dromenland toen we aankwamen op het consultatiebureau tot de electronen op zijn hoofdje geplaatst werden. Helaas kon de test niet volledig uitgevoerd worden wegens niet-fysiologische ruis. Binnen 2 weken moet de test nog eens uitgevoerd worden.

Daarna werd hij nog eens gemeten en gewogen. Vrijdag is Bram een maandje oud, en in die maand tijd is hij reeds 4,5 cm gegroeid en is hij al 1080 g bijgekomen. Onze kleine man is niet zo klein meer.

Vrijdag zal hij ook present zijn op zijn allereerste trouwfeest!

Vandaag, maandag 17 augustus 2009 omstreeks 11 uur zijn we onze zoon gaan aangeven (bij de dienst bevolking weliswaar).

Bram Willard Van Gheluwe is sinds vandaag officieel gekend bij de Belgische Staat.

Ook al waren wij reeds geruime tijd zeker van de naamkeuze, toch is het een grote stap. Nu kunnen we niet meer terug en onze zoon zal de rest van zijn leven doorbrengen onder de naam Bram. We zouden hem kunnen vragen wat hij van zijn naam vindt, maar veel zinnigs zouden we er niet uitkrijgen. We kunnen dus enkel hopen dat hij tevreden is met zijn naam.

Bram is Hebreeuws en betekent 'vader van vele volkeren'.
Willard is een Germaanse naam en betekent 'sterke wil'.

dinsdag 11 augustus
3380g
52 cm
Lees meer op Bram zijn pagina.

Ons geduld wordt op de proef gesteld.

Ons kleintje vertoont geen enkel teken dat het klaar is om de wereld te verkennen. En hoe vaak Bart ook vraagt aan de buik "wanneer kom je eruit?", de kleine zwijgt in alle talen.

We kunnen alleen maar concluderen dat hij/zij het fijn vindt bij de mama of dat hij/zij lijkt op de papa, die komt immers ook nooit op tijd :)

Het lijkt erop dat we toch nog onze eerste huwelijksverjaardag zullen vieren met een dikke buik.

De baby's voetjes trappelen in de buik heen en weer,
verwonderd zijn we dan ook keer op keer.
Ongelooflijk dat zoiets moois uit liefde kan ontstaan,
Laten we genieten, nog maar een paar weekjes te gaan..
Zou het een meisje worden, of toch een kleine vent?
Nog heel eventjes wachten op dat prachtige moment!