Den trouw: het verhaal

In den beginne...

Toen Bart Op 21 december 2007 in de kiosk op de Kouter in Gent op zijn knieën ging en de volgende woorden sprak:

Ja, het wordt eens tijd dat ik je ten huwelijk vraag hé?

en Nathalie zwaar onder de indruk, omdat ze nooit had gedacht dat Bart dit zou vragen, "Ja" zei, wisten de twee niet wat hen nog allemaal te wachten stond.

De voorbereidingen konden beginnen. Ze wilden in de zomer trouwen en gingen onmiddellijk op zoek naar een feestzaal, wat al niet zo evident bleek. Zaal Mimosa te Eeklo was nog vrij op zaterdag 9 augustus, dus dit werd direct vastgelegd.

Omdat trouwen in Gent op zaterdag tamelijk wat centen kost, besloten ze om te trouwen op een vrijdag, de dag voor het feest. Dit was toevallig 08/08/08.

De maanden daarna waren heel druk: uitnodigingen kiezen, kleren kopen, ringen kiezen, alles organiseren, ... De tijd vloog voorbij.

De trouw voor de wet

Op vrijdag 8 augustus was het dan zover. Tegen 7u45had iedereen zich verzameld aan onze voordeur, inclusief de koets met paarden, en dan was het tijd voor de bruid en bruidegom om zich te vertonen in volornaat.

Na een paar minuten wachten was het dan zover, we waren het eerste koppeltje dat die dag trouwden. Na ons volgden er nog 28 andere bruidsparen.

Eerst mochten we in de pacificatiezaal onze handtekening(en) zetten opeen aantal officiële documenten. Daarna werden we naar de trouwkapel geleid waar we nog even moesten wachten op de schepen van Bevolking: Christophe Peeters. Na het voorlezen van een aantal uitreksels uit het Burgerlijk wetboek omtrent de rechten en plichten van het bruidspaar, was het dan de moment om de ringen uit te wisselen. Dit ging niet meteen van een leien dakje, maar het was dan ook voor zowel de bruid als voor de bruidegom, de eerste keer.

Sindsdien zijn we dus officieel man en vrouw

We hebben ons een weg naar buiten moeten wringen door het vele volk. Buiten was VTM aan het filmen en we haalden zelfs het journaal!

Na een veel te kort ritje met paard en kar kwamen we terug thuis voor champagne en taart.

We waren dan wel al getrouwd, maar het drong nog niet echt door.

Het huwelijksfeest

De dag erna, zaterdag 9 augustus 2008, vierden we ons huwelijk met familie en vrienden. Ongelofelijk hoeveel stress je kan hebben voor een dag die voorbij vliegt!

Om 16u30 kwamen de eerste gasten aan. We hadden gehoopt om de receptie buiten te kunnen geven. Helaas waren de weergoden het niet met ons eens. Scherven brengen geluk, maar je drankje nuttigen tussen vallende glazen is minder leuk.

Een uurtje of twee later was het dan tijd om aan te schuiven aan de feesttafel, maar niet zonder een fantastische speech van een zenuwachtige bruidegom. Iedereen die Bart een beetje kent weet dat hij geen man van veel woorden is. Maar gelukkig was er al genoeg champagne gevloeid om de speech in goede banen te leiden. Van het eten herinneren we ons vooral dat wij het lekker vonden. Niet verwonderlijk: we hadden het menu zelf gekozen.

Het zenuwachtigst waren we wellicht voor onze openingsdans. We hadden danslessen gevolgd zodat we geen flater zouden begaan op de dansvloer. We hadden gekozen voor een rumba (een simpele versie weliswaar) nl. Et si tu n'existais pas van Joe Dassin. Gelukkig is er geen beeldmateriaal van onze openingsdans.

De rest van de avond is eigenlijk voorbij gevlogen. Het enige wat we kunnen meegeven aan toekomstige trouwers: probeer niet teveel tot in de details te plannen, want er loopt toch altijd iets niet zoals het hoort en dat zorgt dan voor extra stress. Gewoon genieten!